De VS moeten zich terugtrekken uit het Israëlisch-Palestijnse spel

Maar het lastige, onzegbare feit is dat er nu geen nieuwe vrede kan worden gevonden. Na de pogrom van 7 oktober 2023 moet het zelfs voor de zwaksten duidelijk zijn dat de ‘tweestatenoplossing’ slechts een bezwering is die wordt uitgesproken door mensen die serieus willen lijken, maar eigenlijk niet nadenken. Het idee van een soevereine Arabische staat pal naast het hart van Israël, geregeerd door Hamas of iets dergelijks, en gescheiden van de Joodse staat door niet meer dan een hek en een hellende strook, is zo absurd dat het verbazingwekkend is dat iemand dit suggereert. . Maar wie denken de voorstanders van deze ‘oplossing’ dat zo’n staat zal regeren? Als de Syrische tiran, Bashar al Assad, zo’n bloedbad had aangericht, zou hij door de westerse machten woedend zijn aangeklaagd omdat hij ’zijn eigen volk had gedood’ en misschien gebombardeerd zijn. Maar de man die verantwoordelijk was voor de moord op Caïro, Abdel Fattah el-Sisi, werd kort daarna de president van zijn land, met de zegen van het ministerie van Buitenlandse Zaken, het Witte Huis en alle andere morele scheidsrechters van het Nabije Oosten. Sindsdien zijn de westerse landen in ieder geval niet meer zo enthousiast over de democratie in de Arabische moslimwereld. Maar ze zullen de utopische fantasie niet loslaten dat nog een ruk liefde en gerechtigheid zal creëren aan de oevers van de rivier de Jordaan. Waarop mijn antwoord is: “Wat vind je echt belangrijk?” Maakt u zich zorgen over een fantasievolle gouden dageraad, vergezeld van over…  al Nobelprijzen? Of wilt u de werkelijke omstandigheden van de mensen die in de regio wonen verbeteren, zodat ieder mens onder zijn eigen wijnstok en zijn eigen vijgenboom zal leven en niemand hem bang zal maken? Als je vrede in het Midden-Oosten verlangt, stop dan met het zoeken naar een alomvattende algemene oplossing en werk in plaats daarvan aan het verbeteren van de levens van degenen die te midden van deze hardnekkige, geërfde, diplomatieke puinhoop moeten leven. Stel je bijvoorbeeld eens voor dat de gigantische rijkdom van de Arabische moslimwereld zich concentreerde op het bouwen van een nieuw Gaza met beschaafde huisvesting en goed bestuur, schitterend aan de oevers van de Middellandse Zee. Misschien zullen mensen van Nablus tot Gaza en van Dan tot Beersheba op een dag, over vele jaren, grappen maken over het feit dat ze de slechte oude tijd, toen ze vrede hadden, niet missen.